کاش یک سمتی داشتیم که سخنگوی خدا در زمین بود، بعد الان ظاهر میشد، نشان مخصوص خدا رو نشون میداد و میگفت: خوب! خوب! enough is enough.

کاش یکی بزنه نابود کنه همه چی رو، شاید نسل بعد از ما بهتر زندگی کنند.

اینجا و اونجا استتوس میگذارم، از بچهها معذرت مخوام، حافظ باز میکنم ... فقط برای چند لحظه حقیقت دور میشه.

ته ذهنم اما نمیتونم هنوز به وجدان دردناک و رنجی که مسببین میبرند هم فکر نکنم. حتما درد بیامانی دارند.

فکر میکنم که یک بار دیگه هم نمیتونم تلویزیون رو روشن کنم و این حال رو یادم نیاد.

تو گفتی آن حبیبم من که بر دردت طبیبم من ولی دردم فزودی

///

حکایت من هست که گریبان چاک دادم در حمایت. امروز رفت فار فار بییاند هر خط قرمزی.

تو کوچه راه میره و با آهنگِ به من گفتی که دل دریا کن ای دوست ساز میزنه و میخونه: علی جونم علی عشقم علی جان علی مولا علی مولا علی جان...

همینها رو تکرار میکنه فقط...

دلم یک مشهد حسابی میخواد.

+ خیلی دور از خونه ما رو پشت بوم همسایه یک کبوتر نشسته. که از پنجره دارم میبینمش.

+ وقتی غذایی رو دوست ندارم. حوصلهام نمیاد بلند شم درستش کنم. اما میدونم بالاخره باید بلند شم.